ولادت پیامبر عظیم الشأن اسلام حضرت محمدبن عبدالله صلی الله علیه و آله و سلم و حضرت امام جعفر صادق علیه السلام مبارک باد.
توی پست قبلی چیزی که به فکرم رسیده بود رو نوشتم. ولی باید اشاره می کردم که در ذهن خودم مقایسه ای هم داشتم بین افراد اون عصر و مردم زمان حاضر. بگذارید توی وبلاگ بی جواب بمونه که اگه بخواهم جواب بدهم منجربه دامن زدن به مسائل سی یاسی میشه و من هم فراری ام ازاین قصه ها؛ بخاطر دور نشدن از راه نوکری خودم در آستان مقدس اباعبدالله الحسین علیه السلام.
چند وقته عجیب با خودم درگیرم و از خودم باز خواست میکنم که ببین فلانی! عمرت رو یا بفکر درس بودی و یا بفکر زندگی و تأمین معاش و غیره. چند درصد روزگارت رو بخاطر اربابت قمربنی هاشم علیه السلام گذروندی؟ مگه نمیدونی که مسیر کمال و خدایی شدن در پاسخ به ندای هل من ناصر حسینه؟
جمع که ببندی چقدر میشه این ادعای یاری کردن هایت؟ هی میگی این دفعه که فلان کارم رو هم انجام دادم؛ دیگه دربست میروم سراغ کاربرای اهل البیت که البته برای هر فرد تعریف جداگانه و مخصوص به خود رو داره.(دقت شود)
بازی بازی بازی؟ تاکی؟ هی امام زمان پیغام فرستاد بیایی و نیومدی. هی گفتی السلام علیک یا صاحب الزمان و در کنارت تشریف داشتند و ندیدی!
هی رفیق بازی! مدام سرگرمی؛ درس و تخصص و کسب مال و شهوت های گوناگون بویژه شهوت کلام! کلام! کلام!
هی اربابت از دست وقت تلف شدن ها نجاتت داد و تو دوباره رفتی سراغ فلسفه بافی های خودت. که چی بشه؟ دورتر بشی از ایشون درحالی که با زبان التماس می کنی زیارتش کنی؟
اللهم غیر سوء حالنا بحسن حالک. کی میدونه من چی میکشم از دست این دسیسه های شیطان؟
کی دلش به حالم میسوزه برای من جز ارباب بزرگوار و کریمم؟
حییییییییییییدر مدد
---------
دلم برای دوستام خیلی تنگ شده. خدا نوبت ما کی میرسه که سال ها ست که ازقافله دور افتاده ام.
میدونم رفیق نیمه راه نیستند و یه روزی از منجلاب عادات سخیف انسانی خارجمون می کنند.
--------
بالا برم، پائین بیام؛ من مال این حرف ها نیستم که بخواهم دلبستگی پیدا کنم به بعضی چیزها. شکسته نفسی و این موردهاهم در کارنیست. کربلا و کربلایی ها من رو آروم می کنند و داغم رو تسکین می دهند.
رفقا ببخشید که این چیزها رو نوشتم. مگه وبلاگ جای این حرف ها نیست؟ هست دیگه.
دل هر کی با یاری خوشه
یار دل ما حسینه، یار دل ما حسینه...
یارب این شب رو و این ایام رو برهمه ی ما مبارک بفرما و به ما دیده ای عنایت فرما تا برکت ها رو ببینیم و قدردانشون باشیم.
یاعلی مدد
بسم الله الرحمن الرحیم.
حیدر مدد
من آخرش آدم نمیشم. انسان شاید بشم ولی از آدم شدن بیزارم بیزار.
حواست اینجا است؟
به این فکر می کردم که زمان حضرت علی علیه السلام که خیلی از همرزمانش راهشون رو عوضی کردند و دشمن حضرت شدند، دیدگاه مردم نسبت به اون افراد چگونه بود؟ افرادی مثل زبیر، طلحه و و و...
حمید خان! آخه این هم شد فکر؟ بابا جون؛ تو این دوره و زمونه که اینهمه گرفتاری وجود داره تو چسبیدی به چه چیز هایی! یه خورده هم امروزی باش.
------------
دیوان اشعار حضرت امام رو پریشبها یه دور کامل مرور کردم. خیال می کردم همه اش من بخال لبت ای دوست گرفتار شدم و از درس و بحث و مدرسه ام حاصلی نشد هستش. ولی اون شب شعر های طنز آمیزهم دیدم. روحت شاد که خیلی مرد بودی و مهربون.
---------
رفیق خیلی حال کردم وقتی تماس گرفتی. بیشتر بخاطر هزینه تماست!
حضرت علي عليه السلام مي فرمايند:
حلاوة الدنيا مرارة الآخره و مرارة الدنيا حلاوة الآخره.
شيريني دنيا تلخي آخرت و تلخي دنيا شيريني آخرت است.
خوبي آنلاين نوشتن، براي من همينه كه هرآنچه به ذهنم ميرسه اينجا مي نويسم. غالب اوقات تصميم مي گيرم حرف هاي ديگه اي رو پست كنم، ولي موقع نوشتن اختيار ازدستم خارج ميشه و چيز ديگه اي مي نويسم. راضي ام به اين نوع نوشته ها. اين عبارت اميرالمؤمنين هم از اون مواردي است كه في الحال به ذهنم رسيد و چه حرفي بهتر و درخشان تر و مبارك تر از كلام زيباي علي؟ اينطوري لااقل خيالم راحته كه دقايقي از عمرم صرف ذكر علي شده. حتماً در دستگاه ثبت كننده ي الهي نوشته ميشه كه ظرف لحظاتمون رو با چه حرف هايي پر كرده ايم. من هم كه دستم خاليه و اندوخته ي قابل توجهي براي آخرتم ندارم. لذا فرصت برايم غنيمته. مهر و محبت حضرت علي و حضرت صديقه ي كبري سلام الله عليهما و علي آبا ئهم و اولادهم؛ آتشي در دل بپا ميكنه كه سرتاسر وجود رو ميسوزونه و لهيبش اطراف و اكناف آدم رو هم فرا ميگيره. مگه ميشه ذره اي از محبت اينها رو چشيد و دست از ولايتشون برداشت و ازايشان حرفي نزد؟ بگذار بگويند ما ديوانه ايم كه ما اولي نيستيم و آخرين نفري هم نخواهيم بود كه ازاين حرفها مي شنويم.
--------------------
نكته ظريفي كه ولايتمدارشدن داره اينه كه روز به روز كه آشنايي با خاندان ولايت بيشتر ميشه، امتحان ها و آزمون ها هم سخت تر ميشه. انتظاري كه از دانشجوي دوره دكتري هست از دانشجوي ليسانس نيست. هرچه نزديك تر به دايره محبت اهل البيت عليهم السلام بشويم، آتش سوزاننده تري رو لمس خواهيم كرد كه صد البته باعشق اونها گلستانه و سرد و برداً و سلاماً. نه اينكه دوستاني كه اينجا رو مي خونند اين حرف ها رو ندونند بلكه براي تذكر و ياد آوري و بيشتر هم براي خودم عرض مي كنم. اهل بيت تحمل آدم رو مي سنجند كه چقدره و هر كه طاقتش براي تحمل مشكلات بيشتر باشه قربش هم بالاتره . كاش ذره اي تحمل داشته باشم.
شهادت حضرت امام حسن عسگری علیه السلام که مصادف با چهلمین روز تخریب وحشیانه حرم مطهر ایشان و امام هادی علیه السلام بدست دشمنان آل الله است را به محضر مقدس حضرت امام زمان علیه السلام تسلیت عرض می کنم.
سالروز تاجگذاری پادشاه خوبان ، قطب عالم امکان ؛ حضرت مهدی صاحب الزمان مبارک.
فرارسيدن ماه ربيع الاول رو تبريك عرض ميكنم.
تحمل اين چند روزه تعطيلات ايام نوروز بدون اينترنت و وبلاگ برايم كمي سخت بود. نه اينكه دسترسي نداشته باشم ها، دسترسي داشتم منتها از نوع مودمي و خانگي و كم سرعت. چند دقيقه اتصال به شبكه جهاني و بطرز عجولانه اي ملاحظه چند وبلاگ ازجمله خودم و دوستان و والسلام. عجله ام بخاطر اين بود كه مبادا كسي تماس تلفني بگيره و من متوجه نشوم. به دليلي از مراجعه به مخابرات براي امكان باخبرشدن ازتماس تلفني معذورم. حالا فرض كنيد اين امكان هم باشه، بازهم يه مسئله ديگه هست كه عبارته از وجود يك كامپيوتر و فرزندان خردسالي كه خواستار استفاده از اون هستند. بهر حال روز دوازدهم كه حدود يه شيش ساعت كانكت شدم هم حتي يك كلمه در وبلاگ ننوشتم.
اينترنت پر سرعت محل كار و سرعت بالاي دانلود و ... رو ديده باشي و بخواهي با يه خط كم سرعت با موانع مختلف مطلبي رو بنويسي. من كه سختم بود.
------------
يكي از اذكار بسيار زيبا و فوق العاده اثر بخش درزندگي ام ذكر علي است. ذكر ها و اسماء الله زياده و هركدوم جايگاه و اثر خودشون رودارند اما ذكر علي چيز ديگه ايست. اين رو هم براي تقدس دادن به خودم نگفتم بلكه هم خواستم وبلاگم رو با نام علي متبرك كنم و هم اينكه به اين بهونه بازهم ذكر علي گفته باشم.
---------------
زياد خونده ام و شنيده ام و باور دارم كه مؤمن و كافر حضرت علي عليه السلام رو بهنگام مرگ مي بينند. ديدن علي براي مؤمن در اون لحظات باعث آرامش خياله و براي كافر باعث عذاب و ترس و وحشت. خود حضرت فرموده اند: فمن يمت يرني، هركه بميرد مرامي بيند.
--------------
اونقدر ضربه خورده ام و بقدر كافي تجربه كرده ام كه حالا بيايم و بنويسم با ذكر علي، هم طول عمر و هم عرض عمر زياد خواهدشد. در سرزمين عشق حاكم اول و آخر علي است. كاش خودم هم درك كنم چي گفتم. آدم هر چي هم كه از علي بنويسه و بگه كم گفته و كم نوشته.
--------------------
خدايا، ما رو با دوستان و ياران علي ابن ابيطالب عليه السلام محشور فرما.
ما به خودي خود هيچيم و پوچ و رنگارنگ. وجودمون رو با اتصال به آل الله متبرك و يكرنگ و با معنا بفرما.
ظهور حضرت حجت ابن الحسن رو تعجيل فرما.
ياعلي
با عرض تسليت به محضر مقدس حضرت امام عصر عجل الله تعالي فرجه بمناسبت فرارسيدن بيست و هشتم ماه صفر:شهادت حضرت پيغمبر اكرم صلّي الله عليه و آله و سلّم و حضرت امام حسن مجتبي عليه السلام
همچنين بيست و نهم ماه صفر:شهادت حضرت علي بن موسي الرضا عليه السلام
از خدا مي خواهم كه سال خوبي داشته باشيد. خوش گذشته باشه تا حالا و سلامتي شما برقرار باشه. من هم خوبم به لطف خدا و تا اينجاي كار ظاهراً به خير و خوبي گذشته. منتها در باطن امر كمي!!!! نگرانم.
نگرانم از اينكه تا چه حد از حضورم در مجالس و محافل عزاداري مورد قبول حضرت زهرا سلام الله عليها و امام عصر ارواحنا فداه قرار گرفته. نگاهم به كرامت ايشونه. صد البته كه بخودي خود و بدون چنگ زدن به دامان اولياء خدا، دچار هزار و يك بيماري روحي و جسمي بي درمان بخصوص احساس پوچي شديد خواهيم بود. بدون اتصال به اقيانوس بيكران ولايت آل الله و اطاعت از اوامر ايشان، علامه ي دهر هم كه باشيم و دنيايي عبادت و كار خوب كرده باشيم، ذره اي براي خدا ارزش نداره. نگران نبودن براي امثال من باعث غرور ميشه و روز از نو و روزي هم ازنو. خداي ناكرده، آنچه كه بعنوان امانت بهم سپرده اند رو از دست ميدهم و دريافت دوباره اش بسيار سخت تر از قبل ميشه و گاهي امكان ناپذير.
پس: ياعلي مدد