ياحميد

.حلول ماه مبارك رمضان رو تبريك عرض مي‌كنم.
.نماز + روزه‌هاتون -------------->>>قبول باشه.
.براي دوستان و بزرگواراني كه وبلاگ ندارند هم از همين‌جا فرارسيدن ماه مبارك رمضان رو تبريك عرض مي‌كنم، بالاخص براي "رها" كه روزگاري مي‌نوشت، بس دلنشين.
.افطار اولين روز ماه مبارك امسال هم يادش به خير، پنجشنبه‌اي كه گذشت، ممنونم ارباب.
.اول ماه مبارك رمضانه، دوست ندارم روزها و شب‌هاي اين ماه به سرعت بگذرد و نفهمم چه شد. انشاالله كه توفيق درك "آنچه كه بايد و شايد" را داشته باشيم.
و سلام بر روزه‌دار حقيقي اين ماه، مستمنديم يا كريم!

چه داستان‌ها و رمان‌هاي درجه يكي خواندم در اين سال سي! يعني همين چند روز گذشته. درجه يك، هم از لحاظ تكنيك و هم محتوا. باز هم لازم است كه بخوانم. 

گاه‌ گاهي هم كه شده به آرشيو نوشته‌هايم مراجعه مي‌كنم و آن‌ها را مي‌خوانم.
گاهي اوقات با كنايه چيزهايي نوشته‌ام. خب، الآن سعي‌ام بر اين است كه اين‌طور نباشم و حدالمقدور رك باشم و اصطلاحاً به در نگويم تا ديوار بشنود. آدم بايد تغيير كند، روحاً و جسماً و به تعادل.
...
تايادم نرفته مي‌نويسم:
اين دعاي شب‌هاي آخر ماه شعبان را خيلي دوست دارم و برايم خاطره‌ها دارد:
اللّهم اِن ‌لَم‌تكن غفرت‌ لنا في‌ ما مَضي من شعبان فَاغفرلنا في مابقي منه.
ماه شعبان!
دلم براي لحظه‌هايت كه سپري مي‌شوند تنگ خواهد شد. رمضان در پيش رويمان است و معلوم نيست توفيق درك آن را داشته باشيم. انشاالله كه روزي‌مان شود، با مدد صاحب‌الزمان ارواحنا فداه.
دلتنگم براي ماه مبارك رمضان. 
...
تذكري به خودم:
دل شكستن! توفيق مي‌گيرد و دل نشكستن! توفيق مي‌دهد.
...
ياقمربني‌هاشم، مددي.
آن‌چه كه اين روزها كم و بيش به ذهنم خطور مي‌كند موضوع فتوّت است و جوانمردي. واقعاً مرد ميدان مي‌خواهد و نه مرد حرف. براي تيّمن هم شده مي‌نويسم كه:
لافتي الّا علي لاسَيف الّا ذوالفقار.

چون همين‌قدر مي‌دانم كه امام زمان ارواحنا فداه، به باطن‌ها حكومت مي‌كنند و نه به ظاهرها نتوانستم بيش از آني كه در پست قبل نوشتم بنويسم. البته از قول ديگران كه راحت مي‌توان نوشت و كپي پيست كرد با ذكر منبع ولي اگر قرار باشد كه مثل بسياري از اوقات حرف‌ دلم را بنويسم همان مي‌شود كه گفتم.
اين را هم به خودم اجازه مي دهم كه بنويسم:
الهي شكر كه معصومين عليهم‌السلام مختص ِ‌ عده‌اي خاص يا طبقه‌اي مشخص از مردم نيستند وگرنه يكي مثل من چه بايد مي‌كرد و به كجا پناه مي‌برد؟ به غار خودخواهي‌هاي خود يا ديگران؟