تَوَكّلتُ عَلَيالله
خوندم. برای بار چندم؟ نمیدونم. یادم نیست. اصلاً نشمردهام که. داستانهای کوتاهی که نوشته و توی وبلاگش گذاشته رو بارها و بارها خوندهام. هر وقت دلتنگم یا فضای سنگینی رو بر خودم حاکم میبینم میروم سراغ حرفهایش. نه بابا. قبلاً هم توی یکی از پستهایم نوشتهام. از دین و مذهب چیزی نگفته ولی حرفهایش خالصه. اون قدری که من مدعی رو مدام به سمت خودش بکشونه. میدونی، یه عکس زیبای هنری رو تصور کن. بیشتر از یه کادره یا یه لحظه؟ نیست که؟! ولی دلت میخواهد هی نگاهش کنی. هر بار هم انگار تازه تر از بار قبله. کار "اصیل" بهنظر من اینطوریه. حرفهای تلخ و غمناک این وبلاگه هم اینجوریه. پر از درده و رنجی که نویسنده تصویر کرده. با همهی این اوصاف دلنشینه و بهم آرامش میده. انگار بخشی از وجودم بین حروف و جملاتشه. بخشی از آنچه که هیچ جا ننوشتهام. اشک من رو در میاره. بعدش هم مهربون میشوم.
یاد آقا"نوید"بخیر. هرکجا هست خدایا بسلامت دارش. اینقدری معرفت داشت که بین اونهمه جمعیت که در سالن نشسته بودند، وقتی هدیهام را گرفتم و از سن پایین اومدم، از روی صندلیاش در ردیف اول کنار آدمهای مشهور، بلند شد و با من سلام و علیک گرمی کرد و بهم تبریک گفت. حالا، این روزها چند باری یادش افتادهام و جایش رو خالی میبینم. نمیدونم کجا است.
حالا نزدیک اذان صبح است. کمی از گرد و غبار وارداتی این چند روزه هم دارد یواشکی وارد مجرای تنفسیام میشود. چرا خوابم نمیبرد؟
ماحصل کلام اینکه، رمان نویس و شاعر و قصهگو و طنز پردازها و امثالهم افزایش چشمگیری خواهند یافت، حرفهایتر از قبل. قورباغه را قورت بده و پنیر منیر منو کی برداشت رو بیخیال. برو توی کار تخیل و داستانسرایی.
ولادت حضرت امام محمد باقر علیه السلام و فرارسیدن ماه رجب را به محضر مقدس حضرت ولیعصر ارواحنا فداه و دوستان و مخاطبان این وبلاگ تبریک عرض میکنم. شما هم بیایید و به من تبریک بگویید. انشاالله که ماه رجب بتوانیم از فرصتهای فراوانش بهره ببریم.
بگذریم. از همه چیز. انگار نه انگار که اتفاقی افتاده یا خبری بوده و احدی طوریاش شده.
برویم سَر ِ بازیهای همیشگی خودمان. چون دلم خوش است!
این "گوگل ترانسلیت" یا همان "مترجم گوگل" در روزهای ماضی به فریادم رسید و متونی را که مدتها بود نیمه کاره ترجمه کرده بودم یا بهتر بگویم ترجمه نکرده بودم! برایم ترجمه کرد. ناگفته نماند که بخاطر ترجمه ماشینی خیلی از جملات نامأنوس ترجمه خواهد شد و باید یک بار هم ترجمه را ترجمه کنیم. مبارک است و "کاچی به از هیچچی!"
